Η ομάδα μας.

Ηθοποιός – παιδαγωγός του θεάτρου. Γεννημένη στην Αθήνα, έγγαμη και μητέρα ενός αγοριού. Σπούδασε Θέατρο στο Σχολείο Υποκριτικής Τέχνης Κώστα Καζάκου (1995-1999), “Υποκριτική Θεάτρου – Κινηματογράφου” σε Δ.Ι.Ε.Κ, συμμετείχε στους κύκλους Α΄και Β΄επιπέδου “Θεατρικής Αγωγής και ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ-Drama in Education” στο Εργαστήρι του Θεάτρου ΠΟΡΤΑ -Ξένιας Καλογεροπούλου και παρακολούθησε πλήθος σεμιναρίων για το “Εφαρμοσμένο Θέατρο” και τη “Θεατρική Τέχνη στην Εκπαίδευση”. Η επαγγελματική της εμπειρία (1999-σήμερα) είναι προσανατολισμένη στην εκπαίδευση και την ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων μέσω της Θεατρικής Τέχνης και περιλαμβάνει εμψύχωση, διδασκαλία και σκηνοθεσία θεατρικών ομάδων σε δομές εκπαίδευσης, κοινωνικούς φορείς, Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πολιτιστικούς συλλόγους. Σχεδιάζει και υλοποιεί εργαστήρια εκπαίδευσης επαγγελματιών (ανθρωπιστικών κυρίως επιστημών) που χρησιμοποιούν το θεατρικό παιχνίδι σαν εργαλείο εμψύχωσης. Από το 2013 ασχολείται, συνεργαζόμενη αρχικά με την ΕΠΑΝΟΔΟ ΝΠΙΔ και στη συνέχεια με την APICCO- CommunityBased Art (Ιδρυτικό μέλος), με την εμψύχωση Θεατρικών Εργαστηρίων μέσα σε Καταστήματα Κράτησης και ομάδες αποφυλακισμένων, υποστηρίζοντας την καλλιτεχνική έκφραση των παραβατών αλλά και την διευκόλυνση της επανένταξη τους μέσω της Καλλιτεχνικής Δημιουργίας. Είναι μέλος της Επιτροπής Ισότητας του Δήμου Αμαρουσίου.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Είμαι φιλόλογος με σπουδές στην Επικοινωνία, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Ειδική Αγωγή. Εργάστηκα για χρόνια διδάσκοντας την ελληνική σαν ξένη γλώσσα σε πρώην κρατούμενους αλλά και σε κρατούμενους του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού. Ερασιτεχνικά ασχολούμαι με το θέατρο και συμμετέχω σε δύο μεικτές θεατρικές ομάδες. Είμαι ιδρυτικό μέλος της Apicco και υποστηρίζω επικοινωνιακά τις δράσεις της.

Σε παιδική ηλικία – γύρω στα πέντε – τότε που μεσουρανούσε ο Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ επέλεξα να γίνω γαύρος. Σαν αντίδραση παράλληλα με το κόκκινο χρώμα που ήταν και είναι αδυναμία μου. Στα 13-14 χωρίς να μ'επηρεάζει κάποιος από το περιβάλλον μου με έπιασα να σκέφτομαι για την πολιτική κατάσταση της χώρας ότι ήταν ώρα για αλλαγή. Αλλαγή όχι απαραίτητα πράσινη αλλά μια αλλαγή ρε αδελφέ επιτέλους. Βρέθηκα και στο Σύνταγμα και χάρηκα με την ψυχή μου όλο αυτό το κλίμα της αισιοδοξίας που υπήρχε στον κόσμο. Μεγαλώνοντας και ζώντας μία έντονη ζωή με πολλά ταξίδια που ήταν και η αδυναμία μου αλλά και με πολύ δύσκολες περιόδους είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνω ένας άνθρωπος πλούσιος σε εμπειρίες με ξεκάθαρο το μυαλό μου για την πολιτική και τους πολιτικούς και συνεχόμενες προσπάθειες για μία καλύτερη ζωή παρότι το « παιδί » είχε φτάσει κοντά στα πενήντα με αρκετά προβλήματα στην υγεία του και στην προσωπική του ζωή. Κάπου εκεί γνώρισα έναν πυρήνα από αξιόλογους ανθρώπους που είχαν μπλέξει το θέατρο, τη μουσική με την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την δοτικότητα και την αγάπη. Αυτό το «λαχείο» δεν το άφησα να πάει χαμένο, βούτυρο στο ψωμί μου να βρω δύναμη από το κάθε τι. Έγινα ένα μ'αυτούς κι όχι μόνο. Ήταν ξεκάθαρο το ότι αυτή η συγκυρία να βρεθούν μαζί αυτά τα ταιριαστά χνώτα, έπρεπε να οργανωθεί και να παράξει έργο και γι άλλους. Γι αυτούς που είναι μόνοι τους, γι αυτούς που θεωρείται ότι δεν έχουν καμία δουλειά αναμεσά μας. Αυτό κάνουμε μέχρι σήμερα με την APICCO μας, να μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μεγαλώνουν και τα μέσα με τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα μπορούμε να κάνουμε πρώτα από όλα το κέφι μας κι εν συνεχεία να βοηθήσουμε με τον APICCO τρόπο ομάδες συνανθρώπων μας που είναι απομονωμένες και ξεχασμένες. Έλπίζω κάποια στιγμή η ελληνική κοινωνία να δει με διαφορετικό μάτι αυτές τις ομάδες και χωρίς τα ταμπού του παρελθόντος. Η επανένταξη των κρατουμένων, η ενσωμάτωση στον κοινωνικό ιστό των προσφύγων, ρωμά και η αποδοχή της διαφορετικότητας θα είναι μία αλλαγή και καλυτέρευση της κοινωνίας μας. Η APICCO κυρίως μέσω της τέχνης, προσπαθεί να συμβάλλει σ'αυτό.

Γεννημένη στο Παρίσι το 1958, απόφοιτη αντίστοιχου Λυκείου. Εργάστηκε 2 χρόνια σαν βοηθός νοσηλευτικού προσωπικού στα Νοσοκομεία Pitie' και Salle/Petriere. Το 1979 ήρθε στην Ελλάδα ακολουθώντας τον Έλληνα σύντροφο της. Φυλακίστηκε για κατοχή ουσιών και κατά τη διάρκεια της κράτησης της παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΗ, ενώ μετά την αποφυλάκιση της συνέχισε την απεξάρτηση στο ανοιχτό πρόγραμμα του 18 ΑΝΩ απ'όπου και “αποφοίτησε”. Κατά την παραμονή της στη φυλακή παρακολούθησε μαθήματα Η/Υ (ΚΕΥ CERT word, excel, internet) και Ζωγραφικής. Μετά την αποφυλάκιση της αρχίζει μαθήματα κατασκευής κοσμημάτων και Ταγκό σε εργαστήρια της Επανόδου. Σαν μέλος της Θεατρικής Ομάδας Επανόδου πήρε μέρος στις παραστάσεις :

• “ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ”, ΚΕΘΕΑ MOSAIC, 2013 σκην. Σ. Γράψας,

• “ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ”, θέατρο ΕΜΠΡΟΣ 2014, σκην. Γ. Δάμπασης – Σ .Ιωαννίδη,

• “ΧΑΣΚΑ” ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ 2015, στο πλαίσιο του συνεδρίου “Η ΤΕΧΝΗ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ”, σκην. Γ. Δάμπασης – Σ. Ιωαννιδη,

• “ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΠΡΩΤΗ: Τραγωδία”, στα πλαίσια του συνεδρίου με θέμα «Η εκπαίδευση νεαρών παραβατών: Εμπειρίες προβλήματα και προοπτικές», Βόλος 2015, σκην. Σ. Ιωαννίδη.

Έχει προσφέρει εθελοντική εργασία σαν νοσοκόμα στο Νοσοκομείο της Φυλακής Κορυδαλλού. Εργάζεται στο περιοδικό δρόμου ΣΧΕΔΙΑ. Αγαπάει τη ζωγραφική και είναι μέλος της Θεατρικής Ομάδας APICCO, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος.

Μεγάλωσε στην Τρίπολη μέχρι να γίνει 18 ετών και να την κερδίσει το κλεινόν άστυ. Aπόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, κάτοχος του ΔΠΜΣ "Ποινικό Δίκαιο και Εξαρτήσεις" του ΑΠΘ, ΚΕΘΕΑ, UNIVERSITY OF NICOSIA και του ΔΠΜΣ " Οικονομικό Ποινικό Δίκαιο" του ΑΠΘ και ΔΠΘ, ζει στην Αθήνα και ασχολείται με την μάχιμη δικηγορία. Στα πλαίσια των προπτυχιακών σπουδών της πραγματοποίησε εθελοντική πρακτική άσκηση στην Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων του Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών, ενώ κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών της, κατόπιν επιτόπιας μετάβασης, παρατήρησης και εθελοντικής πρακτικής στο ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ, διεξήγαγε ποιοτική έρευνα, το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν θεραπευτές, αλλά και δικαστές, με θέμα την πρακτική εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 4139/2013 για την ειδική μεταχείριση των εξαρτημένων χρηστών ψυχοτρόπων ουσιών, η οποία έχει δημοσιευθεί ήδη στη ψηφιακή βάση της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ΑΠΘ. Η δεύτερη ερευνητική δουλειά της σχετίζεται με το οργανωμένο έγκλημα και τις αποδεικτικές απαγορεύσεις στην ποινική δίκη. Εχει συμμετάσχει εθελοντικά ,τα τελευταία δέκα χρόνια, σε διάφορες οργανώσεις που προωθούν τα δικαιώματα κατηγορουμένων, φυλακισμένων, τοξικοεξαρτημένων, αποφυλακισμένων και εν γένει ευπαθών ομάδων τόσο μέσω της τέχνης όσο και με τα εργαλεία που παρέχει ο νομοθέτης. Ως μέλος της Apicco Community οραματίζεται μια κοινωνία που θα «χωράει» τον καθένα, θα τον σέβεται και θα του επιτρέπει να βρει και να επιλέγει τη θέση του σ’ αυτή.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, και πάντα αφήνει περιθώρια για το μέλλον. Σπούδασε Νομική, Δημιουργική Γραφή, Πολιτική Επικοινωνία και Διαμεσολάβηση. Διαρκώς ασκείται στη μάθηση και αναζητεί τον επόμενο ακαδημαϊκό της στόχο. Συντονίζει εργαστήρια δημιουργικής γραφής, υπήρξε Επιστημονική Συντονίστρια Εκπαιδευτικών Δράσεων σε Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, με ενεργή συμμετοχή στην κοινωνική επανένταξη πρώην κρατουμένων και λοιπών ευάλωτων ομάδων ως μέλος της κοινσεπ Apicco Community. Επιμελείται την οργάνωση και εκτέλεση καλλιτεχνικών Project. Είναι μέλος της αμκε ΤΡΙ.ΕΝΑ πολιτισμού και επιμελείται την έκδοση λογοτεχνικών συλλογών. Έχει συμμετάσχει και διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, κείμενα της περιλαμβάνονται σε συλλογές διηγημάτων, σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ έχει εκδώσει 2 ποιητικές συλλογές. Πρόσφατα επιβεβαίωσε εντός της τη βαθιά αγάπη της για το περιβάλλον και δραστηριοποιείται με την αμκε mamagea σε θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης. Το αύριο είναι μπροστά της και είναι άγνωστο ακόμη.

Γεννημένος το 1989 στην Λιθουανία. Το 2007 τελειώνει το Λύκειο και κάνει διάφορες δουλειές (εστίαση, οικοδομή). Στο τέλος του 2009, λόγω της οικονομικής κρίσης στην χώρα του, κυνηγώντας το "εύκολο χρήμα" έρχεται στην Ελλάδα και συλλαμβάνεται για μετακίνηση και κατοχή ουσιών. Μέχρι το τέλος του 2013 βρίσκεται υπο κράτηση. Μέσα στα χρόνια φυλάκισής του καταφέρνει να μάθει ελληνικά και να λάβει μέρος στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, με αποτέλεσμα να περάσει στην σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στο τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών. Ταυτόχρονα συμμετέχει στην Μουσική ομάδα και αργότερα στην Θεατρική ομάδα της φυλακής. Μετά την αποφυλάκισή του στο τέλος του 2013 αρχίζει τις σπουδές στο Πολυτεχνείο. Συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο και την μουσική στα εργαστήρια της Επανόδου, καθώς επίσης και σε άλλες ερασιτεχνικές ομάδες. Είναι ιδρυτικό μέλος της Θεατρικής Ομάδας APICCO. Από την αρχή του 2019 ξεκινάει να ασχολείται με τον προγραμματισμό και από τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς μέχρι σήμερα εργάζεται ως Web Developer στην εταιρία "Neurosoft".